One-stop-shop skąd ta nazwa i dlaczego taki pomysł ?

Na tej podstronie dokładniej wytłumaczymy dlaczego w przypadku projektów termomodernizacji budynków (PTM), zwłaszcza, gdy budynkiem zarządza prywatny inwestor nie będący profesjonalnym zarządcą, ogromną rolę odgrywa sposób zorganizowania prac i dlaczego w ogóle powstała koncepcja o nazwie one stop shop.

Aby było łatwiej poruszać się po tej podstronie poniżej zamieszczony jest jej spis treści; kliknięcie na wybraną pozycję spisu treści przenosi do odpowiedniego akapitu.

1. Wprowadzenie

2. Problem inwestora

3. Problemy wykonawcy

4. Koszmar wykonawców i podwykonawców

5. Uporządkowany system one stop shop

Wprowadzenie

Właściciele budynków wymagających modernizacji podnoszącej walory energetyczne budynku zazwyczaj potrzebują wsparcia i odpowiedniego ekosystemu. Ich inwestycja lokuje się bowiem  w obszarze bardzo skomplikowanym, wymagającym uĹźycia specjalistycznego sprzętu i udziału wyspecjalizowanych operatorów. Projekty modernizacji energetycznej budynków (dalej dla uproszczenia nazywane projektami termomodernizacyjnymi - PTM) wymagają interdyscyplinarnej wiedzy;

Wynika z tego wniosek potwierdzony wieloma doświadczeniami, Ĺźe mało która firma projektowa i prawie Ĺźadna firma budowlana z segmentu MŚP jest w stanie podołać samodzielnie złoĹźonemu projektowi PTM, w którym nie chodzi jedynie o instalację standardowych elementów, tylko o zaprojektowanie, zbudowanie i dostrojenie systemu zarządzania energią. Nawet projekty bez takiego systemu zarządzania nie są łatwe do przeprowadzenia ani na etapie projektowania, ani wykonawstwa, jeĹźeli w grę wchodzi wiele komponentów OZE i automatyki.

W realizację tego typu projektów, nawet jeĹźeli formalnie ubrane są one w formułę „zaprojektuj i wybuduj” zaangaĹźowanych jest zazwyczaj wiele firm, po które musi sięgnąć generalny wykonawca. Taka kooperacja jest złoĹźona zarówno dla inwestora, generalnego wykonawcy, jak i szeregu podwykonawców – nie zawsze komunikujących się między sobą. Prowadzi to do problemów komunikacyjnych, utrudnia kontrolę i egzekucję.

Jeszcze trudniejsze dla inwestora może być zarządzanie projektem rozłożonym na tradycyjne fazy, związane z:

• badaniem potrzeb i moĹźliwości (audytem energetycznym)
• budowaniem koncepcji,
• projektowaniem poszczególnych usprawnień energetycznych,
• orkiestracją tych projektów,
• rekrutacją wykonawców poszczególnych elementów (zwłaszcza gdy w grę wchodzi stosowanie wymogów ustawowych dotyczących udzielania zamówień publicznych),
• zawieraniem wielostronnych umów (z przewidzianymi konsekwencjami regresowymi w przypadku problemów występujących w choćby jednej z takich umów),
• zarządzaniem harmonogramami prac i koordynacją pomiędzy poszczególnymi robotami i zespołami je realizującymi,
• nadzorem technicznym i budowlanym,
• zarządzaniem sprzężeniami zwrotnymi pomiędzy efektami tych robót,
• odbiorami,
• finansowaniem inwestycji,
• rozliczeniami pomiędzy wszystkimi zaangaĹźowanymi stronami,
• szkoleniem personelu odpowiedzialnego za utrzymanie efektów inwestycji.

Z powodu ogromnej ilości wzajemnych interakcji związanych z powyĹźszymi elementami rzadko który inwestor posiada wiedzę, zasoby i umiejętności wystarczające dla samodzielnego ich obsłuĹźenia w sposób dostatecznie bezpieczny i efektywny. Zazwyczaj sięga w związku z tym po doradców:

• technicznych – inĹźynierów,
• finansowych,
• organizacyjno-biznesowych,
• prawnych.

To dodatkowo prowadzi do zwielokrotnienia wzajemnych interakcji i dodatkowo prowadzi do komplikacji przedsięwzięcia.

Z powyĹźszych powodów na rynku od pewnego czasu dyskutowana jest[1] koncepcja „one-stop shop” dla PTM (projektów termomodernizacyjnych) oraz szerzej – dla podobnie złoĹźonych projektów efektywności energetycznej. Polega ona na dążeniu do tego, aby inwestor mógł "pod jednym (ang.: "one") dachem",  "za jednym podejściem" (ang.: "one-stop") i niejako "w jednym sklepie" (ang.: one-stop-shop) znaleźć rozwiązania dla wszystkich swoich potrzeb. Dlatego w formule one-stop-shop chodzi o to, aby inwestor nie musiał prowadzić rozmów z kaĹźdym z wykonawców z osobna - ma mieć do czynienia ze zorganizowaną grupą wykonawczą, z jednym reprezentantem, z którym rozmowy ułatwia mu jego doradca - Opiekun One-stop-shop.